потому что история, которая произошла с дочкой смотрителя, похожа на историю в картине и автор (Пушкин) пытается таким образом все объяснить читателю
Оксана сначала думала что вакула умер но на самом деле он поехал в петербург к царице за черевичками потом вернулся обратно и поехал на черте к чубу просить руку оксаны когда оксана увидела вакулу она поняла что он ее любит
Данное произведение учит быть самим собой, не быть похожим на других, не копировать черты характера, внешности, стиль разговора, а быть тем кто ты есть. Именно поэтому мне и нравится данное произведение
На наступны дзень Тэкля прачнулася вельмі рана і ў добрым настроі.
Прачнуўшыся яна ўстала, зрабіла ўсё свае хатнія справы . І пайшла на
вуліцу чакаць якой-небудзь весткі аб сваім самым любімым сыночка . На
лаўцы яна прасядзела ўвесь дзень, а пакуль сядзела ўспамінала розныя
моманты яе з сынам жыцці пакуль ён не прапаў . Але вось пацямнела .
Тэкля страціўшы надзею на тое , што яе сын найдёться , пайшла спаць. Яна
доўга не магла заснуць , ёй нешта перашкаджала . Але вось у дзверы
пастукаліся , яна адкрыла дзверы. Перад ёй стаяў паштальён . ён трымаў у
руках ліст . Паштальён з усмешкай аддаў ёй ліст і сказаў : "Гэта табе
ад сына". Тэкля са слязамі на вачах раскрыла ліст . У ім , яе сын пісаў
што зусім хутка ён будзе дома . Дні ішлі адзін за адным. Тэкля не магла
знайсці сабе месца , але ў адзін дзень яна назаўжды страціла думка пра
тое , што яе сын вернёться .. На наступны дзень, яна як звычайна ранняй
раніцай пайшла на агарод . Прыбраць там , і за яе спіной пачулася ціхае:
" Мама! " Тэкля павярнулася і ўбачыла свайго сына. Яны прайшлі ў дом ,
там яна яго накарміла , напаіла , і потым яны яшчэ доўга сядзелі і
любаваліся адзін адным..
Это стихотворение мне понравилось тем, что в нём говориться о настоящей, верной дружбе, какая должна быть на самом деле.