Потому что автору важно сказать то, что можно сказать , только показав сцену экзекуции. Не может считаться общество здоровым, если в нём существует ТАКОЕ как НОРМА, - эту мыслт выражает автор, давая нам возможность увидеть всё глазами героя....
Я так думаю, а ты?
Мурзилка
Много
Давно
Кто то
Многие
Много
Обо всем
Есть
Не знаю
Всё
Может быть
Урокі пані Мар'і (па аповесці Янкі Брыля "Сірочы хлеб") П<span>ершым і сапраўдным настаўнікам Даніка Мальца быў вясковы падполыпчык Мікола Кужалевіч. Аднак жыццё сутыкала героя і з шэрагам іншых настаўнікаў, такіх, як Цаба, Мар'я, Рузя, Дулемба. Хлопчык, у якога абудзілася пачуццё нацыянальнай самасвядомасці, які адчуў сябе сынам свайго народа, не мог назваць сваімі настаўнікамі паноў Цабу, Рузю, Дулембу, бо тыя ненавідзелі вучняў, абражалі іх, асабліваі пагардліва ставіліся да дзяцей беларусаў. </span>
<span> Дарагім чалавекам, сябрам і дарадцам стала для Даніка пані Мар’я, бо яна адкрывала хлопчыку багацце і разнастайнасць свету, радасць і шчасце вучыцца, харашэць душой, адкрывала беларускую і польскую літаратуру, хараство польскага слова. </span>
<span> Данік любуецца знешнім хараством настаўніцы, з захапленнем глядзіць на мілы твар, які абрамляе шапка кучаравых, коратка пастрыжаных валасоў, на чорныя доўгія вейкі, якія прыкрываюць жывыя карыя вочы, на белую зграбную ручку. Даніку так хацелася, каб гэтая рука легла яму на галаву. Хлопчык захапляецца непасрэднасцю, шчырасцю настаўніцы, яе здольнасцю паспачуваць чужой бядзе, парадавацца поспеху вучня, дапамагчы яму. </span>
<span> Пані Мар'я любіць сваіх вучняў, падтрымлівае іх стараннасць, карае нядбайнасць, верыць у духоўныя мажлівасці беларускіх дзяцей, у тое, што з цягам часу яны змогуць унесці свой уклад у духоўную скарбніцуі чалавецтва. Дзеці таксама любілі сваю «кіраўнічыху», бо яна вылучалася інтэлігентнасцю, дэмакратызмам шчырым жаданнем навучыць, выхаваць, падтрымаць сваіх выхаванцаў. </span>
Урокі пані Мар'і для Даніка і іншых падлеткау беларусаў сталі ўрокамі жыцця, далучэння да сусветнай літаратуры і культуры.
Гиацинт - чистильщик водоемов
1) Тютчев в отличие от своих прешественников видит разлад и в душе человека и в природе. У него мир дневной и ночной. Но мир дневной скрывает в себе первородный хаос. Гармонии не может существовать. Дневной мир это лишь обман "золототканная завеса, наброшенная на бездну". По Тютчеву 2 хаоса один в природе, другой в душе челоека. А душа человека мечтатет слиться с первородным хаосом, но слияние это происходт только в момент смерти.
3) Человек это частица природа, в душе которого так же как и во всей вселенной бушует конфликт. Всё хаотично и непостоянно. Человек и природа связыаются именно черех хаос (первородный огонь, бездна)