<span><span>Большасць
герояў камедыі можна падзяліць на станоўчых і адмоўных. Але ёсць і такія
персанажы, якіх нельга аднесці ні да першых, ні да другіх. </span>
<span>Адмоўнымі
ў п'есе з'яўляюцца вобразы Аляксандра Пятровіча Гарлахвацкага, Зёлкіна і яго
жонкі. </span>
Гарлахвацкі
— дырэктар інстытута геалогіі. Пасаду дырэктара інстытута ён займае не за свае
навуковыя дасягненні, а па пратэкцыі таварышаў. На самай справе ў сваёй
прафесіі ён нічога не разумеў. Гарлахвацкі — вельмі небяспечны чалавек, бо выдае
сябе не за таго, кім з'яўляецца на самай справе. Ён вельмі хітры і вынаходлівы.
З рознымі людзьмі паводзіць сябе па-рознаму. Палахлівага — прыпужае, а з
даверлівымі — прыкідваецца шчырым сябрам. Але ў <span>рэшце рэшт усе ўбачылі, што
за чалавек Гарлахвацкі, які ён невук. </span>
Зёлкін
— малодшы навуковы супрацоўнік. Гэта сапраўдны падхалім. <span>Наколькі
ён тупы ў навуцы, настолькі багатая яго фантазія ў выдумванні плётак. Такія
разуменні, як дружба, давер між людзьмі, Зёлкіну не даступны. Ён умее бачыць у
людзях толькі адмоўнае. </span>
<span>Станоўчымі
вобразамі ў камедыі з'яўляюцца Чарнавус, Вера і Левановіч. </span>
<span>Чарнавус
— прафесар інстытута геалогіі. Аўтар з сімпатыяй малюе гэтага вучонага. Шчыра
спачувае яму, даведаўшыся пра непрыемнасці, якія наваліліся на беднага
прафесара. Вось гэта справядлівасць і сумленнасць часам перашкаджаюць вучонаму
бачыць з'явы ў сапраўдным святле. Яго вельмі любяць калегі. Ён увесь час
адчувае іх маральную падтрымку. Калі што-небудзь не ладзіцца, ён непакоіцца,
каб з-за яго не было непрыемнасцяў у калег. Інтарэсы навукі для Аляксандра
Пятровіча даражэй за ўсё. Без навукі ён не ўяўляе свайго жыцця. </span>
Вера —
правая рука Чарнавуса, малодшы навуковы супрацоўнік. Яна чалавек прынцыповы,
мяркуе аб людзях не па чутках, а па іх учынках. У цяжкія хвіліны яна стараецца
падтрымаць Чарнавуса і дапамагчы яму. Сваей энергічнасцю, адкрытасцю натуры
Вера выклікае сімпатыі чытачоў<span>. </span>
Левановіч
— сакратар парткома. Ён — сумленны і прынцыповы камуніст. Левановіч умее
выслухаць чалавека, паверыць яму і дапамагчы калі трэба. </span>
Туляга — навуковы супрацоўнік. Страх з'яўляецца галоўнай перашкодай да мэты на працягу ўсяго жыцця. Але ён змог пераадолець самога сябе і
расказачь аб усім Левановічу. Такія людзі, як Туляга, вельмі небяспечныя, бо
яны жывуць пад уплывам каго-небудзь. Калі такі чалавек будзе браць прыклад з
дрэннага чалавека, то і сам стане дрэнным. Туляга пакутуе ад сваей палахлівасці, прызнаецца, што праз г<span>эту рысу характару не паважае самога сябе. </span><span>
</span>
Герои произведения «Тарас Бульба» Остап и Андрий. Они кровные братья, выросли вместе, получили одинаковое воспитание, но имеют совершенно противоположные характеры. Воспитанием мальчиков занималась, в основном, мать, так как у отца не было времени.
Тарас Бульба находясь постоянно на войне, понимал, что сыновьям нужно образование. Средств у него было достаточно, поэтому он отправил их учиться в Бурсу.
Остап – прекрасный воин, преданный товарищ, во всем стремился быть похожим на отца. По характеру он добрый, искренний, но в то же время серьезный, твердый, отважный. Остап соблюдает и чтит традиции Запорожской Сечи. Он убежден в том, что его долгом является защита Родины. Остап ответственный, уважает мнения запорожцев, но ни за что не принимает взгляды иностранцев. Людей он делит на врагов и друзей. Рискую собственной жизнью, Остап готов прийти на помощь приятелю. Учиться Остапу было тяжело, неоднократно он сбегал с бурсы. Даже свой букварь закапывал. Но после суровых наказаний отца, он продолжает учиться на отлично.
Андрий – совершенно другой, не похожий на брата. У Андрия хорошо развито чувства к прекрасному, к утонченному. Он мягче, покладистее, чувствительный, обладает тонким вкусом. Но, несмотря на это, он проявляет храбрость в бою и еще немаловажное качество, присущее Андрию – свобода выбора. Учеба Андрию давалась легко. Даже если что-то шло не так, он всегда выкручивался из ситуации и избегал наказания.
Источник: Сравнительная характеристика Остапа и Андрия из повести Тарас Бульба
вот держи вынеш главную мысль
Скорее всего борец, "О, если б этот плотный сгусток мяса. Расстаял, сгинул, изошел росой!"
<span>держи: МИТРОФАНУШКА — герой комедии Д. И. Фонвизина «Недоросль» (1781), шестнадцатилетний подросток (недоросль) , единственный сын госпожи Простаковой, баловень матери и любимец дворни. М. как литературный тип не был открытием Фонвизина. Русская литература конца XVIII»Шв. знала и изображала таких недорослей, привольно живущих в богатых родительских домах и в шестнадцать лет едва одолевших грамоту. Эту традиционную фигуру дворянской жизни (особенно провинциальной) Фонвизин наделил родовыми чертами простаковско-скотининского «гнезда» . В доме своих родителей М. — главный «забавник» и «затейник» , выдумщик и свидетель всех историй вроде той, что привиделась ему во сне: как матушка била батюшку.
</span>
1.- Чудо-Юдо
2.- 33 богатыря.
3.- Говорит лиса описывая ворону.
4.- Точно сказать не могу((( Прости!