Лиса-хитрость, заяц-трусливость, ягнёнок-беззащитность, лев-гордыня
Образ Митрофанушки 5) ему не нужны были знания он хотел женится на Софии Стародум всегда придерживался старины короче жил по старым правилам 3) да никак не относились он ничего не знал а учителя Простаковой врали вот и все
<span>Мальчик Володя был очень ленив к уроку француского, но целеустремленность у него есть. Он был веселым , отзывчивым, печальный.... Учительница его учила , но он просто не хотел знать француский и тогда его наказали, за плохое отношение к предмету.
</span>
Рамантызм – надзвычай важны этап у развіцці культуры, гэта сапраўдная рэвалюцыя ў мастацтве, не толькі ў літаратуры. Рамантыкі падпарадкавалі сабе тэатр, жывапіс, музыку, філасофію, многія гуманітарныя навукі. А ў літаратуры тэмп развіцця надзвычай паскорыўся, новыя плыні і напрамкі ўзнікалі і развіваліся нават за месяцы. Як ні ў адну іншую эпоху, літаратура рамантызму звязана з філасофіяй. Рамантыкі сцвярджалі веру ў панаванне духоўнага пачатку ў жыцці, падпарадкаванне матэрыі духу.
Адным з выдатных пісьменнікаў-рамантыкаў быў Ян Баршчэўскі. Вяршыняй творчасці пісьменніка стала кніга "Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях". Яна складаецца з чатырнаццаці апавяданняў міфалагічна-фальклорнага зместу, сюжэты якіх скаладаюць аповеды падарожнікаў у доме шляхціца Завальні падчас доўгіх зімовых вечароў. Усе апавяданні глыбока павучальныя і ў той жа час займальныя.
Найбольш цікавыя апавяданні "Плачка" і "Сын Буры". "Плачка" - адно з самых незвычайных апавяданняў кнігі. У гэтай гісторыі апісваецца незвычайная прыгожая кабета, якая з'яўляецца ў пакінутых дамах, у пустых касцёлах і на руінах. На яе вачах заўсёды блішчэлі слёзы, з-за таго людзі называлі яе Плачкай. Вобраз Плачкі сымвалізуе, што ў чалавека на першым месце павінны быць не матэрыальныя, а духоўныя каштоўнасці. Яна плача, бо іх, каштоўнасці, не бачаць, не разумеюць, ганяюцца за ўяўным, несапраўдным.
У апавяданні "Сын Буры" сляпы Францішак расказвае пра сваю сустрэчу з дзіўным пілігрымам, які назваў сябе Сынам Буры. У час буры гэты чалавек не хаваўся ад дажджу і ветру. Сын Буры расказаў, як некалі каля беднай хаціны сваіх бацькоў спаткаў Плачку, апранутую ў сукенку вясёлкавых колераў і з кветкамі на галаве. Плачка паказала юнаку далёкі свет, над якім пад аблакамі кружылі арлы. Хлопе вырашыў пабачыць, што дзеецца на свеце, і з таго часу блукае па зямлі. Сын Буры - чалавек, апантаны вечнай прагай творчасці, пошуку ісціны, пазнання, дзеяння.
<span>Вобразы Плачкі і Сына Буры арыгінальны і не сустракаюцца ў іншых славянскіх літаратурах. Кніга "Шляхціц Завальня" ўздымае перш за ўсё маральна-этычныя праблемы. Але паўстаюць яны ў цікавых міфалагічных вобразах.</span>
<span>ПРОСТ. ХАРАКТЕРИСТИКА: Н. Н. — герой-рассказчик повести. Воплощает черты нового для Тургенева литературного типа, пришедшего на смену «лишним людям». Прежде всего в «Асе» отсутствует обычный для тургеневских «лишних людей» конфликт с окружающим миром: герой повести изображается как человек благополучный, или, говоря его же собственными словами, «процветающий». В его психологии нет ничего болезненного, он внутренне уравновешен и по-своему гармоничен. Н. Н. легко и безраздельно отдается чувствам или мгновенным впечатлениям. Все это переживания простые и естественные. Едва ли не все, что чувствует герой, опосредовано эстетическим восприятием. Ася ассоциируется у него то с рафаэлевской Галатеей, то с пушкинской Татьяной, то с Доротеей из поэмы Гёте. Но насквозь эстетизиро-ванные переживания Н. Н. не перестают выглядеть естественными: Тургенев изображает естественность, гармонизированную культурой.</span>