А. С. Пушкин үзенең матур стихотворении «Мин хәтерлим чудное мизгел» утонченно дип хәбәр итә хисләр кеше, чын күңелдән влюбленного " образы, ул торып басты алдында бары кыска бер мизгел генә. Ул нежностью атады предметы, үз обожания үрнәк чисталык, башка сүзләр белән әйткәндә, непорочности. Кыз аның өчен генә түгел, красива ул гүя сродни какому-ягъни божеству. Ерак түгел, һәр ир-ат сәләтле шулкадәр раствориться бу чувствах үз избраннице дип санарга һәм аны неземным булдыру.
Непреодолимыми терзаниями күңел сөйләде мөмкинлеге булмау созерцать образы яраткан. Герой шигырьләр озак үткәндәге барлык снах сөйкемле очертания яраткан, ул ишетә-аның тавышы, торган яңгырый нежно. Күп кенә галимнәр хәзер омтыла килергә дигән нәтиҗәгә, нигә кешедә туа сновидения, омтыла ачыкларга психике һәм подсознании. Әмма бит хәтта һәм башка фәнни ачышлар аңлашыла ки, әгәр сезгә даими снится кемдер, димәк спящий нык нык бәйле янына, испытывает глубочайшую ихтыяҗ булу, үз тормышы.
Вакыт бер урында тормый, һәм сәгатьләре тормыш диктуют безгә үзләренең авыр кагыйдәләре. Герой осознает, дип суета көн әкренләп стерла берсе аның хәтер образы сөеклесе, һәм ул безнећ белђн аралашудан туктады, хәтта хыялланырга турында очрашу аның белән.
Алга таба юллар шигырьләр переносят безне угнетенное халәтенә герое. Ул алмый, күбрәк тормышына сөенеп, пребывая даими унылом торышы, бар, юк, илһам. Әйтерсең, юкка чыга яшәү мәгънәсе, незачем әверелә, хәтта еларга курыктык, ә бит күз яшьләре — бу күрсәткеч күренешләр исән хисләр. Аның йөрәге затянула кайгым, ничему анда, калса, урын юк.
Алга таба да баш герой була шундый әйберләр, дип сравнимы белән теми, дип позитив табигатькә, — затяжную салкын һәм хмурую кыш сменяет, җылы, кояшлы яз. Кабат алдында тора возлюбленная, шулай ук красива һәм непорочна. Барлык хисләр герое гүя воскресают, аның тормышында хәзер күзәтә мәхәббәт, сравнимая белән божеством, ул янә мөмкин вдохновленным һәм еларга керешђ нче бәхет.
А. С. Пушкин үрнәгендә баш герое шигырьләр күрсәтте ни дәрәҗәдә тонкая душевная оештыру истинного романтика. Кайчагында, үз тормыш шартларын хисләр ала затихнуть, әмма аларга кую язмаган икђн возродиться белән утроенной көчләр хәтта еллар аша.
Без хәзер яшибез бу дөньяда, анда барысы да булды «белән клары, башына», романтичность сменила прагматичность, женственность — ожесточенность, ә белү поклоняться яраткан, аны обожествлять, дип санала иде слабости.
Правильный перенос будет таким: бес-плат-но
Красавица печальная и скучная сидит и смотрит в окно луна
Пригрело-глагол, солнце (что сделало?) пригрело
проснулась-гл, ящерица (что сделала?) проснулась
очнулись-гл лягушки (что сделали?) очнулись
ну, вроде так