Мильтиад - афинский стратег, победивший персов в битве при Марафоне, но позднее неудачно осаждавший остров Парос в Эгейском море и погибший от ран в бесчестии.
Фемистокл - афинский стартег, флотоводец и политик. Разбил персов в морской битве при Саламине. Создал Делосский союз. Был подвергнут остракизму и вынужден был бежать к персам и доживать остаток жизни у них.
Леонид - знаменитый царь Спарты, героически погибший в Фермопильском сражении в узком проходе, окруженный с двух сторон из-за предательства Эфиальта.
Рассказ от имени египетского ремесленника
Меня зовут Табит, что означает сильный. Я ремесленник. Изготавливаю глиняную посуду.
Я работаю в мастерской, которая принадлежит вассалу. Вместе со мной в мастерской работаю кузницы, которые изготавливают орудия труда и оружие из меди, а также ткут льняные ткани. Недалеко от кузницов работают каменотесы, они обрабатывают камень. Да, мастерская довольно большая, гораздо больше, чем мой дом, чем больше все дома мастеров, которые работают на этого вассала.
Мой день начинается с того, что я просыпаюсь очень рано. В моем тростниковом доме становится жарко, сильно пахнет илом и я просыпаюсь. Я не трачу много времени на одежду, потому что вся моя одежда – кожаная набедренная повязка. Затем моя жена готовит лепешки из ячменя, какие-то овощи, я собираю финики и виноград на деревьях рядом с домом. После завтрака беру с собой немного воды и иду на работу.
Мастерская, в которой я работаю, находится в Каире на улице, где расположено огромное множество мастерских. Тут работают строители, а там плотники и корабельщики, а вон там кожевники, ювелиры.
Затем я делюсь водой с каменотесами, потому что они работали всю ночь над камнями, которые потом будут доставлены в Газу.
В мои планы входит изготовить несколько кувшинов и продать их на рынке. Большую часть прибыли я отдам вассалу, так как я работаю в его мастерской, а остальное оставлю для своей семьи.
Парсы патшасы Джамшид өз елінің аумағын аралап жүріп, Азербайджан атты мекенге тап болыпты. Осы жерде уәзірлеріне күнгей бетке қаратып үлкен тақ орнатуды бұйырған екен. Күн сәулесі тақпен шағылысып, айналаға ерекше нұр шашыпты деседі. Содан кейін жұрт осы күнді жаңа жыл есебінде тойлауды әдетке айналдырған екен. Қалай болғанда да, бұл мереке 18 ғасырға дейін Ежелгі Грекияда, Ежелгі Римде, Ұлыбританияда аталып өтіліп, 1700 жылға дейін ежелгі Русьте тойланып келген. Көктем мерекесі туралы мәліметтер антикалық және орта ғасырлық жазушылардың еңбектерінде кездеседі. Шығыс жыл санағы бойынша, мереке ирандықтардың жаңа жылы Наврузбен жанасады. Наурыз мерекесін түркі тілдес халықтар тойлайды. Тәжік халқы бұл мерекені "Бәйшешек", "Гүлгардон" не "Гүлнавруз", татарлар "Нардуган", бирмалықтар "Су мейрамы", хорезмдіктер "Наусарджи", буряттар "Сагаан сара", армяндар "Навасарди", чуваштар "Норис ояхе" деп атаған. Ежелгі жыл санағы бойынша, 22 наурызда күн мен түн теңеседі. Наурыз – жылдың бірінші күні, жыл басы, көктемнің алғашқы айы. Наурыз мерекесін қазақ халқы «Армысың, Әз Наурыз», «Әз болмай, мәз болмас» деп қарсы алған. Наурыз мейрамы – діни мереке емес. Бұл қалың қыстан аман-есен шығып, күн нұрына бөленіп, жаңа жылды қарсы алу мерекесі. Наурыз мерекесінде көріскен жандар бір-бірін құшақ жая қарсы алып, игі тілектер айтады. Қазақ халқы бұл күні дүниеге келген қыз балаларға Наурыз, Наурызгүл, Наурызжан, ер балаларға Наурызбай, Наурызбек, Наурызхан деген есім берген. 1926 жылдан бастап, тоталитарлық жүйенің ықпалымен наурыз мерекесін тойлауға тыйым салынды. Көп жылдар бойы ұмытылып, сынын жоғалтқан мереке 1988 жылдан бері қайта жаңғырып, Наурыз мейрамын тойлау дәстүрі өз жалғасын тапты. Наурыз мерекесі 1991 жылы, 15 наурызда Қазақ СР Президентінің қаулысының негізінде мемлекеттік мәртебеге ие болды. Елбасы наурыз айының 22 жұлдызын "Наурыз мейрамы" деп жариялады. Ал 2009 жылдың 24 сәуірінде ҚР Президенті Н. Ә. Назарбаев наурыз айының 21, 22, 23 күндеріне "Наурыз мейрамы" деген атақ берді.