Образ мыслей, какая-то точка зрения
Вроде нет..................
Сцяпан Крыніцкі: застольны небагаты шляхціц 45 гадоў, клапатлівы бацька і някепскі гаспадар, але фанабэрысты, крыху сквапны, ганарлівы, самаўпэўнены, недалёкі, любіць піць гарэлку. Лічыць сябе шляхціцам, аднак усё сведчыць аб тым, што ён паводзіць сябе як звычайны селянін: у яго мове шмат прыказак і прымавак, ён трымаецца народных традыцый, з задавальненем танцуе пад “мужыцкую” лявоніху. Нават абстаноўка ў доме, дзе ён гаспадар – простая, сялянская.
Сцяпан грэбліва адносіцца да Якіма, толькі па адной прычыны – Якім з мужыкоў. Ён не зважае на тое, што настаўнік – адукаваны, цікавы чалавек, добры і адкрыты. Яму больш да душы недалёкі пусты Быкоўскі. Абмежаванасць светапогляду Сцяпана парушае шчасце яго дачкі.
-Дедушка, а на войне страшно?
-Конечно, внучек, страшно.
-А почему?
-Везде царит смерть. Там разрывается бомба, дома больше нет. Люди бегут в укрытие от очередей автомата. А на поле боя только и свистят пули. О, сколько моих товарищей погибло...
-Дедушка, а разве кроме боли и страдания ничего Война не принесла?
-Война дала нам понять, какую ошибку мы совершаем, когда нарушаем равновесие мира. И жестоко отплачиваем за совершенную ошибку.
-Дедушка, не плачь, всё уже прошло!
-Нет, Война осталась у меня в сердце.